Nauka korzystania z wykresów punktowo-symbolicznych
Wykresy punktowo-symboliczne to kolejny typ wykresu, który opiera się wyłącznie na ruchach cen, a nie na interwałach czasowych. Pod tym względem wykresy PnF są podobne do wykresów Renko, Kagi i przełamania linii.
SPIS TREŚCI:
- Czym są wykresy punktowo-symboliczne
- Rodzaje pól
- Metody obliczania pól
- Jak korzystać z wykresów punktowo-symbolicznych
- Ustawienia wykresu
Czym są wykresy punktowo-symboliczne
W podstawowej formie wykresy PnF składają się z szeregu kolumn utworzonych z symboli "X" lub "O". Kolumny X reprezentują wzrost cen, natomiast kolumny "O" wskazują na spadek cen.
Wykresy punktowo-symboliczne były popularne na początku XX wieku, zanim wykresy komputerowe stały się powszechnie stosowane. Umożliwiały analitykom technicznym efektywne przedstawianie dużych ilości danych na wykresach. Wraz z upowszechnieniem komputerów wykresy te na pewien czas straciły na popularności. Obecnie jednak ponownie zyskują zainteresowanie wraz ze wzrostem popularności wykresów "filtrujących szum" — czyli takich, które koncentrują się wyłącznie na ruchach cen.
Symbole "X" i "O", z których składa się każda kolumna, zajmują przestrzeń określaną jako rozmiar pola, którego wartość definiuje użytkownik. Gdy cena przesunie się wystarczająco w tym samym kierunku co bieżąca kolumna, dodawany jest nowy symbol "X" lub "O". Gdy cena przesunie się wystarczająco daleko w przeciwnym kierunku, rozpoczyna się nowa kolumna z symbolem "X" lub "O" (przeciwnym do symbolu w poprzedniej kolumnie).
Wymagana wielkość ruchu ceny jest określana przez odległość odwrócenia, obliczaną poprzez pomnożenie rozmiaru pola przez inną wartość definiowaną przez użytkownika: wielkość odwrócenia. Wielkość odwrócenia określa, o ile pól musi przesunąć się cena, aby powstał nowy symbol lub nowa kolumna.
Na przykład, jeśli rozmiar pola wynosi $1, a wielkość odwrócenia jest ustawiona na 3, cena musi przesunąć się o $3 w przeciwnym kierunku, aby utworzyć nową kolumnę.
Istnieją dwie kluczowe zasady dotyczące symboli i kolumn:
- Każda kolumna musi zawierać wyłącznie symbole "X" lub "O". W jednej kolumnie nigdy nie mogą występować oba symbole
- Kolumny "X" i "O" zawsze występują naprzemiennie. Nigdy nie zobaczysz obok siebie dwóch kolumn "X" ani dwóch kolumn "O"
Rodzaje pól
Na wykresie PnF mogą pojawić się cztery rodzaje słupków:
- Słupki wzrostowe: Powstają podczas trendu wzrostowego.
- Słupki spadkowe: Powstają podczas trendu spadkowego.
- Projekcyjne słupki wzrostowe: Reprezentują potencjalne ruchy wzrostowe na interwałach intraday na podstawie bieżących cen przed zamknięciem.
- Projekcyjne słupki spadkowe: Reprezentują potencjalne ruchy spadkowe na interwałach intraday na podstawie bieżących cen przed zamknięciem.
Metody obliczania pól
Istnieją trzy główne metody obliczania odległości odwrócenia:
- Average True Range (ATR): Wykorzystuje wskaźnik ATR do odfiltrowywania typowego szumu rynkowego lub zmienności. Metoda ta automatycznie określa odpowiednią odległość odwrócenia, obliczając ATR na podstawie standardowego wykresu świecowego i wykorzystując tę wartość.
- Tradycyjna: Wykorzystuje stały, zdefiniowany przez użytkownika rozmiar pola i wielkość odwrócenia. Nowe pola powstają tylko wtedy, gdy ruch ceny przekracza określoną wielkość odwrócenia. Metoda ta jest prosta i przewidywalna, ale wybór odpowiedniego rozmiaru pola dla konkretnego instrumentu może wymagać prób i błędów.
- Procentowa (LTP): Rozmiar pola jest oparty na zdefiniowanym przez użytkownika procencie ostatniej ceny zamknięcia. Wartość procentowa jest zaokrąglana do najbliższego minimalnego kroku cenowego i stosowana konsekwentnie. Metoda ta podlega jednak przemalowywaniu, co oznacza, że może zmieniać się wstecznie wraz z napływem nowych danych. Więcej informacji na temat tego zachowania można znaleźć pod podanym linkiem.
Jak korzystać z wykresów punktowo-symbolicznych
Podobnie jak inne wykresy filtrujące szum, wykresy punktowo-symboliczne są popularne, ponieważ pomijają czas oraz niewielkie, nieistotne ruchy cen. Niektórzy traderzy uważają, że ułatwia to identyfikowanie trendów i prognozowanie przyszłych ruchów cen.
Linie trendu: Wykresy PnF, pierwotnie rysowane ręcznie na papierze milimetrowym, w naturalny sposób tworzą ukośne (często 45-stopniowe) linie trendu. Linie te pomagają użytkownikom rozpoznawać ogólny kierunek rynku i mogą być używane wraz z innymi narzędziami lub wskaźnikami.
Poziomy wsparcia i oporu: Wykresy te często pokazują wyraźne zakresy handlowe, ponieważ słupki tworzą się pomiędzy poziomymi strefami wsparcia i oporu.
Wybicia: Wybicia występują, gdy po okresie ruchu ceny w określonym zakresie nowe pola zaczynają pojawiać się w jednym kierunku. Wskazuje to na potencjalny nowy trend.
Ustawienia wykresu
- Słupki wzrostowe: Dostosowuje kolor słupków wzrostowych
- Słupki spadkowe: Dostosowuje kolor słupków spadkowych
- Projekcyjne słupki wzrostowe: Dostosowuje kolor projekcyjnych słupków wzrostowych
- Projekcyjne słupki spadkowe: Dostosowuje kolor projekcyjnych słupków spadkowych
- Źródło: Wybierz punkt danych (np. zamknięcie), który będzie używany do obliczeń wykresu. Domyślnie jest to "Zamknięcie"
- Metoda przypisywania rozmiaru pola: Wybierz metodę ATR, Tradycyjną lub Procentową (LTP):
- Długość ATR: Ustawia okres wsteczny (domyślnie 14)
- Metoda tradycyjna: Rozmiar pola definiowany przez użytkownika
- Procentowa (LTP): Ustawia procent ostatniej ceny transakcyjnej używany do określenia rozmiaru pola (domyślnie 1%)
- Wielkość odwrócenia: Określa, o ile pól musi odwrócić się cena, zanim zostanie utworzona nowa kolumna
- Tworzenie o jeden krok wstecz: Metoda tworzenia wykresów 1-polowych.
Przeczytaj także: